ฉันไม่รู้ฉันควรจะดีใจหรือจะมองมันในแง่ร้าย
ที่คนอย่างเธอเดินเข้ามา พูดคุย สบตา ทำดีจนใจหาย
ไม่รู้ว่าฉันเข้าข้างตัวเอง ที่จริงเธอทำอย่างนี้กับคนทั่วไป
หรือฉันนั่นโชคดี ก็อดที่จะยิ้มไม่ไหว.....

* รู้บ้างไหมว่าเธอนั้นทำอะไรลงไป
รู้ไหมว่าฉันคิดมากขนาดไหน

** ได้โปรดเถอะ.... เธออย่าทำให้ฉันคลั่งไคล้
ถ้าฉันเป็นคนธรรมดาที่เธอไม่คิดอะไร
ในใจฉันตอนนี้ยิ่งคิดไกลไปที่ไหน กลัวตัวเองไม่ห้ามใจ
หยุดได้ไหม ไม่อยากจะมาเสียใจ ถ้าเธอไม่คิดอะไรเลย

ฉันไม่รู้..ฉันควรจะทำยังไง ใจนึงอยากจะไปให้พ้น
แต่เพียงแค่เธอเดินเข้ามา พูดคุยสบตา ก็กลับมาอีกหน

(ซ้ำ *,**)

เธอจะคิดอะไรมากมายอย่างที่ฉันเป็น
โปรดช่วยทำอะไรลงไปให้มันชัดเจน
อย่าให้คิดไปเองอยู่อย่างนี้.....................

(ซ้ำ *,**)